ساعت ۱۱:۱٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ خرداد ،۱۳۸٧ : توسط : آزاده

 

 

و اگر آدم هم مثل من آدم بود

و دلش نی لبکی بود حزین

می سرایید به اندازه یک حنجره در گوش زمان

قطعه شعری از عشق

که همین عشق سرآغاز من و عالم بود

قبل از این بود جهان یکه و در تنهایی

ظلماتی که یقین ماتم بود

پس جهان بی من

یا من بی عالم

بود چیزی که در آن چیز وجودی کم بود

و تویی جان جهان

نیز منم کالبدی

ارزشی بود اگر

بودن ما با هم بود.

 

                           ( محمد بهزاد اخگر دوست)